AGENDA / ACTUEEL
 

info

kunstenaars
contact
vorige tentoonstelling

 

Maanden juli en augustus alleen op afspraak
5 september t/m 3 oktober 2010

pietsjanke fokkema

S C H U I L P L A A T S

tekeningen/installatie/film

 
 
  Met grote zwart-wit tekeningen bekleedt pietsjanke fokkema de wanden van de galerie. Geschakeld als
een gotisch fries, zijn het voorstellingen van rust en stilte na hevige strijd. Vogels vliegen over
verschroeid land waar kale bomen als staken in de lucht steken, boerenhoeven en huizen in brand staan
en op de grond geharnaste figuren liggen. Zoals het ondergrondse leven van dierlijke holbewoners wordt
gefilmd, is op één van de tekeningen een doorsnede van een ondergrondse toren getekend waarin iemand
ligt te slapen. Het blijkt een ridder te zijn, die even moet bijkomen van de bovengrondse gevechten.
Toch is hier iets vreemds gaande: de attributen van de combattant liggen keurig opgeborgen, maar verder
is de toren gestoffeerd met zaken die helemaal niet bij zijn tijd passen. Is de ridder een anachronisme, of
moeten wij hem zien als de personificatie van de eeuwige strijd, letterlijk en figuurlijk, tussen
volkeren, in liefdesverhoudingen en het innerlijk gevecht dat de mens met zichzelf voert?
Het combineren van voorwerpen uit verschillende tijdvakken geeft aan dat het competitieve element een
karakteristieke eigenschap is van het menselijk bestaan.
De tekeningen zijn eclectisch. Op één ervan zit in een 20e eeuwse keuken een vrouw op een stoel, rechts
van haar verschijnt een op een wolk gezeten ridder in harnas, zijn lans gericht op het hart van de vrouw.
Deze ridder is een directe verwijzing naar de ridder in harnas van Albrecht Dürer. Aan het plafond hangt
een kroonluchter die herinnert aan het door Jan van Eyck geschilderde Arnolfini echtpaar, alleen zijn de
kaarsen van de kroonluchter vervangen door condooms. Ook de liefde is vervuld van strijd.
pietsjanke fokkema tekent niet alleen met potlood op papier, maar bouwt daarnaast met behulp van touw,
spelden, karton en bestaande voorwerpen haar werk op. Bovengenoemde condooms, bijvoorbeeld, zijn
echt. Zij maakt van haar presentatie een installatie met driedimensionale tekeningen, waarin tastbaar
kanonskogels liggen opgeslagen, kanonnetjes staan opgesteld en slagzwaarden aan de muur hangen.
Het totale panorama aan beelden is een afspiegeling van haar eigen leven. Alle afgebeelde voorwerpen zijn
persoonlijk, maar in een context gegoten die voor iedereen geldt.
Naast haar tekeningen toont zij een film waarin de camera in een chronologische curve langs een
landschap in oorlog glijdt onder het opeenvolgend geluid van wapengekletter, mitrailleurvuur en
exploderende vliegtuigbommen.
De tentoonsteling heeft als titel ‘Schuilplaats’, een plek waar wij allemaal wel eens behoefte aan hebben.